ការវិភាគ៖ លោក Jiang Zemin ស្ទើរតែត្រូវបានបណ្តេញចេញ មុនពេលចាប់ផ្តើមកំណែទម្រង់ទីផ្សារ
ការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងគំហុក ដែលធ្វើឲ្យប្រទេសចិនមានការកើនឡើង មានមេរៀនសម្រាប់លោក Xi
ប្រធានាធិបតីចិន Xi Jinping ឆ្វេង និងអតីតប្រធានាធិបតី Jiang Zemin មានវិធីសាស្រ្តផ្សេងគ្នាចំពោះសេដ្ឋកិច្ច។ (រូបភាព Nikkei montage/Getty Images/CCTV/AP)
Katsuji Nakazawa គឺជាបុគ្គលិកជាន់ខ្ពស់ និងជាអ្នកនិពន្ធវិចារណកថានៅ Nikkei ដែលមានមូលដ្ឋាននៅទីក្រុងតូក្យូ។ លោកបានចំណាយពេលប្រាំពីរឆ្នាំនៅប្រទេសចិនក្នុងនាមជាអ្នកឆ្លើយឆ្លងព័ត៌មាន ហើយក្រោយមកជាប្រធានការិយាល័យរបស់ប្រទេសចិន។ គាត់គឺជាអ្នកទទួលពានរង្វាន់អ្នកកាសែតអន្តរជាតិ Vaughn-Ueda ឆ្នាំ 2014 ។
កាលពី 10 ឆ្នាំមុន ប្រភពរបស់ចិនដែលអាចទុកចិត្តបានមួយបានលាតត្រដាងអាថ៌កំបាំងដែលគេស្គាល់តិចតួចអំពីអតីតមេដឹកនាំចិន Jiang Zemin ដែលបានទទួលមរណភាពកាលពីសប្តាហ៍មុនក្នុងអាយុ 96 ឆ្នាំ។
លោក Jiang ត្រូវបានគេជ្រើសរើសជាមន្ត្រីកំពូលរបស់គណបក្សបន្ទាប់ពីការបង្ក្រាបនៅទីលាន Tiananmen ឆ្នាំ ១៩៨៩។ អតីតយុទ្ធជនរូបនេះបាននិយាយថា "Jiang ត្រូវបានជ្រើសរើសឱ្យធ្វើជាអ្នកដឹកនាំ ប៉ុន្តែភ្លាមៗត្រូវប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យនៃជោគវាសនាដូចគ្នានឹងអ្នកស្នងតំណែងមុនរបស់គាត់"។
អ្នកកាន់តំណែងមុនបានចង្អុលទៅលោក Zhao Ziyang អគ្គលេខាធិការបក្សកុម្មុយនិស្ត ដែលត្រូវបានគេបោសសម្អាតសម្រាប់ការដោះស្រាយការតវ៉ារបស់និស្សិត Tiananmen។
លោក Jiang បាននិយាយថា ដោយសារតែលោក Jiang មានភាពទន់ខ្សោយផ្នែកនយោបាយ គាត់ត្រូវបានជាប់គាំងក្នុងការតស៊ូអំណាច និងឈានដល់ការបណ្តេញចេញ។
ប៉ុន្តែតាមរយៈការស្វែងរកការតស៊ូអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លានោះ លោក Jiang បានចាប់ផ្តើមនូវគោលនយោបាយជាក់ស្តែង ដែលជួយសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសចិនកើនឡើង។ មាគ៌ាមានមេរៀនសម្រាប់មេដឹកនាំចិនបច្ចុប្បន្នលោក Xi Jinping ដែលហាក់ដូចជាកំពុងយកប្រទេសចិនត្រឡប់មកវិញនៅលើផ្លូវម៉ៅនិយម។
បន្ទាប់ពីការបង្រ្កាបដោយយោធាលើនិស្សិតគាំទ្រលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យនៅថ្ងៃទី 4 ខែមិថុនា ឆ្នាំ 1989 ដែលបានឆក់យកជីវិតមនុស្សជាច្រើន អ្នកអភិរក្សនយោបាយបានពង្រឹងឥទ្ធិពលរបស់ពួកគេនៅក្នុងការដឹកនាំរបស់ប្រទេសចិន។ ប៉ុន្តែជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនធម្មតាបានធ្លាក់ក្នុងភាពលំបាកដោយថប់ដង្ហើមដោយភាពឯកោអន្តរជាតិ។
មេដឹកនាំថ្មី Jiang ដែលត្រូវបាននាំយកមកទីក្រុងប៉េកាំងភ្លាមៗពីទីក្រុងសៀងហៃ ត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីបង្កើតជាគូជាមួយនាយករដ្ឋមន្ត្រី Li Peng ដែលជាអ្នកនយោបាយអភិរក្សនិយមដែលមានមូលដ្ឋានរឹងមាំនៅក្នុងរដ្ឋធានីរបស់ប្រទេសចិន។
ក្រុម Jiang-Li មិនដំណើរការរលូនទេ។ បុរសទាំងនោះស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការបើកចំហសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសចិនដោយមិនគិតដល់អ្នកអភិរក្សដែលជាគូប្រជែងនឹងមេដឹកនាំកំពូល Deng Xiaoping។
លោក Deng មានការខកចិត្តដោយភ័យខ្លាចថាប្រទេសចិននឹងដួលរលំប្រសិនបើស្ថានភាពនៅតែមិនផ្លាស់ប្តូរ។ គាត់បានបញ្ជាឱ្យកូនប្រុសច្បងរបស់គាត់ឈ្មោះ តេង ពូហ្វាង ដែលឥឡូវមានអាយុ ៧៨ ឆ្នាំ ឱ្យស៊ើបអង្កេតជាសម្ងាត់នូវអ្វីដែលកំពុងកើតឡើងនៅក្នុងរង្វង់នយោបាយ និងការិយាធិបតេយ្យ តើទំនាក់ទំនងជាអ្វី និងវិធីដើម្បីដោះស្រាយស្ថានការណ៍។
តេង ពូហ្វាង រស់នៅយ៉ាងលំបាក។ ក្នុងកំឡុងបដិវត្តន៍វប្បធម៌ឆ្នាំ 1966-1976 គាត់ត្រូវបានគេបោះចោលចេញពីបង្អួចអាគារដោយឆ្មាំក្រហម ហើយបានធ្លាក់ខ្លួនពិការពីចង្កេះចុះក្រោម។ គាត់ត្រូវបានគេដាក់រទេះរុញតាំងពីពេលនោះមក។
ស្ថានភាពរបស់គាត់មិនបានរារាំងយុវជន តេង ពីការបង្កើតបណ្តាញទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ខ្លួនដ៏ធំទូលាយមួយនៅទូទាំងរង្វង់នយោបាយ និងការិយាធិបតេយ្យ ដោយទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីឋានៈរបស់គាត់ជា "ព្រះអង្គម្ចាស់" ជាកូនរបស់មន្ត្រីជាន់ខ្ពស់គណបក្ស។
ដោយប្រើទំនាក់ទំនងទាំងអស់របស់គាត់ លោក Deng Pufang បានធ្វើការស៊ើបអង្កេតហ្មត់ចត់ និងបានបញ្ជូនរបាយការណ៍ដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយទៅកាន់ឪពុករបស់គាត់ ដែលនិយាយជាធរមាន លុះត្រាតែមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងខ្លាំង - ដំបូងការបណ្តេញនាយករដ្ឋមន្ត្រី Li Peng ហើយប្រហែលជាខ្ពស់ជាងនេះទៅទៀត ដោយបណ្តេញ Jiang - កំណែទម្រង់នឹង មិនដំណើរការ ហើយសេដ្ឋកិច្ចនឹងនៅជាប់គាំង។
តេង ស៊ាវពីង បានយករបាយការណ៍នេះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ហើយដោយសម្ងាត់បានចាប់ផ្តើមរៀបចំដើម្បីគ្រប់គ្រងថ្នាំដ៏មានអានុភាពតាមវេជ្ជបញ្ជារបស់កូនប្រុសរបស់គាត់។ គោលដៅដំបូងរបស់គាត់គឺ Li Peng ដែលកំពុងដើរតួជាហ្វ្រាំងលើកំណែទម្រង់។ ប្រសិនបើវាមិនដំណើរការទេ Jiang នឹងត្រូវកំណត់គោលដៅ។
ដោយខ្លាចរំខានដល់ពួកអភិរក្សនិយម Jiang មិនអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តដ៏តឹងរ៉ឹងបានទេ។ ប្រឈមមុខនឹងវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច លោក តេង ប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើការផ្លាស់ប្តូរ។
នៅពីក្រោយឆាក លោក តេង ស៊ាវពីង បានបញ្ចេញសំឡេងពីឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី Zhu Rongji អំពីការក្លាយជានាយករដ្ឋមន្ត្រីបន្ទាប់។ នៅពេលនោះ លោក Zhu ដែលមានអាយុ៩៤ឆ្នាំ ជាតារារះដែលមានជំនាញខាងសេដ្ឋកិច្ច។
"គ្មានផ្លូវទេ។" លោក Zhu ត្រូវបានគេនិយាយថាបានច្រានចោលការផ្តល់ជូននេះភ្លាមៗ ដោយស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការកាន់តំណែង ខណៈដែលអ្នកអភិរក្សនៅទីនោះដើម្បីរារាំងកំណែទម្រង់។ ក្រោយមក Zhu នឹងក្លាយជា "ស្តេចសេដ្ឋកិច្ច" របស់ប្រទេសចិន ប៉ុន្តែនេះមិនមែនជាពេលវេលារបស់គាត់ទេ។
បេសកកម្មបណ្តេញ Jiang និង Li ត្រូវបានធ្លាក់ដោយមិននឹកស្មានដល់នៅពេលដែល Deng Xiaoping បន្ទាប់មកនៅចុងទសវត្សរ៍ទី 80 របស់គាត់បានដួលខណៈពេលកំពុងងូតទឹក បាក់ឆ្អឹង និងរបួស។
ដូចដែលបានរៀបរាប់នៅពេលក្រោយ តេងក៏កំពុងដោះស្រាយជាមួយនឹងជំងឺផាកឃីនសុនផងដែរ។ មេដឹកនាំកំពូលមានអារម្មណ៍ថាកម្លាំងរាងកាយរបស់គាត់ចុះខ្សោយ ហើយគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីបោះបង់ការបណ្តេញ Li Peng ដោយបង្ខំ។
លោក Deng ផ្តល់អាទិភាពដល់ស្ថិរភាព។ ជាលទ្ធផល Jiang ត្រូវបានរួចជីវិត។
នៅពេលដែល Jiang ក្រោយមកបានដឹងថាគាត់មានភាពស្និទ្ធស្នាលនឹងការបាត់បង់ការងាររបស់គាត់ គាត់បានដឹងពីភាពទន់ខ្សោយនៃមូលដ្ឋានអំណាចរបស់គាត់។ ដោយភ្ញាក់ខ្លួនឡើង គាត់បានបើកការវាយលុក។
លោក Jiang បានបង្កើតវិស្វកម្មដំបូងក្នុងការបោសសម្អាត Chen Xitong ដែលជាមន្ត្រីកំពូលរបស់ទីក្រុងប៉េកាំង និងជាសមាជិកសំខាន់នៃ "បក្សពួកប៉េកាំង" ដែលដាក់ឈ្មោះគាត់ថាពុករលួយ។
វាជាយុទ្ធសាស្ត្រមួយដែលអនុញ្ញាតឱ្យ Jiang ឃ្លាតឆ្ងាយពីខ្លួន និងធ្វើឱ្យលោក Li Peng ទន់ខ្សោយដែលជាឥស្សរជនកណ្តាលក្នុងបក្សប៉េកាំង។ Jiang មិនបានអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនគេមើលស្រាលលោក Li ដែលជាព្រះអង្គម្ចាស់ផងដែរ ដែលជាកូនប្រុសចិញ្ចឹមរបស់អតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រី Zhou Enlai ។
ស្គ្រីបដ៏ល្អិតល្អន់សម្រាប់ផ្ទុកបក្សពួកក្រុងប៉េកាំងត្រូវបានសរសេរនៅពីក្រោយឆាកដោយដៃស្តាំរបស់លោក Jiang លោក Zeng Qinghong ដែលក្រោយមកបានក្លាយជាអនុប្រធានាធិបតីរបស់ប្រទេសចិន។
ការបោសសម្អាត Chen គឺជាការរញ្ជួយដីនយោបាយ ដោយអភិបាលរងក្រុងប៉េកាំងនៅពេលនោះ បានទទួលជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន។ ចំពេលមានរឿងនយោបាយ មូលដ្ឋានរបស់ Jiang បានចាប់ផ្តើមឡើងកាន់អំណាច។ វាគឺនៅត្រង់ចំណុចនេះហើយដែលក្រុមរបស់ Jiang ផ្ទាល់គឺ "បក្សស៊ាងហៃ" បានចាប់ផ្តើមកើនឡើង។
មានធាតុមួយទៀតនៅពីក្រោយការវិវឌ្ឍន៍នយោបាយទាំងនេះគឺការធ្លាក់ចុះនៃសុខភាពរបស់តេង និងឥទ្ធិពលរបស់គាត់។
នៅពេលដែល Jiang ចាប់ផ្តើមដើរចេញពីក្រោមឥទ្ធិពលនយោបាយរបស់ Deng គាត់បានជ្រើសរើសផ្លូវគោលនយោបាយជាក់ស្តែង ដែលជាផ្លូវមួយដែលសង្កត់ធ្ងន់លើទីផ្សារ។
ជាមួយនឹងការស្លាប់របស់ Deng នៅខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ 1997 លោក Jiang បានពង្រឹងមូលដ្ឋានអំណាចរបស់គាត់។ នៅឯសមាជជាតិលើកទី 15 របស់គណបក្សដែលបានធ្វើឡើងនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះនៃឆ្នាំនោះ Jiang បានដកគូប្រជែង Qiao Shi ចេញពីគណៈកម្មាធិការអចិន្ត្រៃយ៍ការិយាល័យនយោបាយ។
Jiang បានភ័យខ្លាច Qiao ថាជាមនុស្សម្នាក់ដែលអាចចូលជំនួសតំណែងរបស់គាត់ ប្រសិនបើគាត់ត្រូវបានដកចេញពីតំណែងជាអគ្គលេខាធិការបក្ស។
មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីសមាជជាតិនៅឆ្នាំនោះ លោក Jiang បានជួបជាមួយអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីជប៉ុន Noboru Takeshita ក្នុងទីក្រុងប៉េកាំង។ Jiang បានបង្ហាញរឿងរ៉ាវខាងក្នុងអំពីការបង្ខំ Qiao ឱ្យចូលនិវត្តន៍ដោយកំណត់អាយុចូលនិវត្តន៍ជាកាតព្វកិច្ចថ្មីសម្រាប់មេដឹកនាំចិន។
ដូចដែលការស្លាប់របស់ Deng បានអនុញ្ញាតឱ្យ Jiang បង្រួបបង្រួមអំណាចនៅទីបំផុត ការស្លាប់របស់ Jiang អាចអនុញ្ញាតឱ្យ Xi ដកចេញនូវមុខងារដូចគ្នា។
នៅខែមីនា ឆ្នាំ 1998 លោក Zhu Rongji ត្រូវបានដំឡើងឋានៈជាផ្លូវការជានាយករដ្ឋមន្ត្រី ហើយក្រុមបក្សពួក Jiang-Zhu Shanghai បានបន្តមើលការខុសត្រូវរបស់ប្រទេសចិននៅក្នុងអង្គការពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក និងធ្វើឱ្យសេដ្ឋកិច្ចនៅលើផ្លូវរីកចម្រើនលឿន។
មនោគមវិជ្ជា "តំណាងបី" របស់ Jiang បានបន្ធូរបន្ថយភាពរឹងម៉ាំរបស់ប្រទេស ហើយថែមទាំងបាននាំអ្នកមូលធននិយម ឬសហគ្រិនវិស័យឯកជនមកចូលរួមក្នុងបក្ស ដូច្នេះការបង្រួបបង្រួមពួកកុម្មុយនិស្តជាមួយ "សត្រូវ" របស់ពួកគេ។
ភាពប្រាកដនិយមនៃទីផ្សារមុនសង្គមនិយម ដែលបានកត់សម្គាល់ពាក់កណ្តាលទីពីរនៃយុគសម័យ Jiang បាននាំមកនូវភាពសម្បូរបែបដល់សង្គមចិន។
លោក Jiang មិនសូវមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងទេ ពេលកាន់តំណែង។ ប៉ុន្តែកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់គាត់បានកើនឡើងនាពេលថ្មីៗនេះ ខណៈដែលមនុស្សបានប្រៀបធៀបគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចដែលមានភាពរួសរាយរាក់ទាក់របស់គាត់ទៅនឹងគោលនយោបាយដែលមើលទៅថយក្រោយ និងមិនផ្តល់ផលប្រយោជន៍របស់លោក Xi។ ពេលនេះ Jiang ត្រូវបានគេហៅថា zhangzhe ជាមនុស្សចាស់ដែលនាំសំណាង។
ដោយបានរស់នៅក្នុងអតីតសហភាពសូវៀត លោក Jiang បាននិយាយភាសារុស្ស៊ី ដូចដែលលោកបាននិយាយភាសាអង់គ្លេស។ គាត់ក៏មានអារម្មណ៍កំប្លែងដែរ។ នៅពេលដែលត្រូវបានសួរអំពីការការពារខ្លាឃ្មុំផេនដាយក្សក្នុងអំឡុងពេលទស្សនកិច្ចនៅសហរដ្ឋអាមេរិក លោក Jiang បានឆ្លើយតបជាភាសាអង់គ្លេសថា គាត់គឺជាវិស្វករអគ្គិសនី ហើយមិនមានតម្រុយអ្វីនោះទេ។
ចំពោះសំណួរទាក់ទងនឹងកីឡាបាល់បោះ លោក Jiang បានឆ្លើយយ៉ាងសាមញ្ញថា គាត់មានកម្ពស់ 174 សង់ទីម៉ែត្រ ដោយបង្ហាញព័ត៌មានលម្អិតផ្ទាល់ខ្លួនជាធម្មតារក្សាការសម្ងាត់។
គាត់ក៏ឆ្លាតខាងនយោបាយដែរ។ នៅឯសមាជជាតិលើកទី 16 របស់គណបក្សនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 2002 លោក Jiang បានប្រគល់តំណែងជាអគ្គលេខាធិការទៅឱ្យលោក Hu Jintao ។ នៅនិទាឃរដូវបន្ទាប់ក្នុងសម័យប្រជុំប្រចាំឆ្នាំនៃសភាប្រជាជនជាតិ សភារបស់ប្រទេសចិន គាត់បានប្រគល់តំណែងប្រធានាធិបតីចិនទៅឱ្យលោក Hu ។
ប៉ុន្តែលោក Jiang បានបន្តធ្វើជាប្រធានគណៈកម្មាការយោធាមជ្ឈិម ហើយបន្តកាន់ឥទ្ធិពលយ៉ាងសម្បើម។ វាមិនមែនរហូតដល់រដូវស្លឹកឈើជ្រុះឆ្នាំ 2004 ដែល Jiang បានចូលនិវត្តន៍ពីតំណែងយោធាកំពូល។
ជាលទ្ធផល ជម្លោះបានកើតឡើងរវាង Jiang និង Hu ទោះបីជាលោក Hu នៅតែដើរលើផ្លូវសេដ្ឋកិច្ចរបស់ Jiang ក៏ដោយ។
លោក Xi បានធានារួចហើយនូវអ្វីដែលត្រូវបានពិពណ៌នាជាភាសាចិនថាជា "អំណាចចុងក្រោយ" ។ គាត់បានបង្ហាញថាជាមួយនឹងការបោសសម្អាតនៅក្នុងសមាជជាតិរបស់គណបក្សនៅក្នុងខែតុលានៅពេលដែលគាត់អាចដាក់សម្ព័ន្ធមិត្តដែលគួរឱ្យទុកចិត្តចូលទៅក្នុងតួនាទីដឹកនាំបើកចំហទាំងអស់។
ប៉ុន្តែលោក Xi បានបង្វែរកេរដំណែលសេដ្ឋកិច្ចរបស់លោក Deng, Jiang និង Hu ។
ការសង្កត់ធ្ងន់ចម្បងរបស់គាត់គឺភាពលេចធ្លោនៃការគ្រប់គ្រងរបស់បក្សកុម្មុយនិស្ត។ គាត់កំពុងបង្វែរប្រទេសទៅជាឫសគល់សង្គមនិយមរបស់ម៉ៅសេទុងវិញក្រោមឈ្មោះនៃ«វិបុលភាពរួម»។ ការចូលរួមដោយឥតលាក់លៀមរបស់រដ្ឋនៅក្នុងក្រុមហ៊ុន Alibaba Group និងក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាចិនផ្សេងទៀត គឺជានិមិត្តរូបនៃរឿងនេះ។
ជាមួយនឹងការស្លាប់របស់លោក Jiang និងលោក Hu មើលទៅមានភាពទន់ខ្សោយ ការថយចុះនៃកម្លាំងនយោបាយដែលអាចប្រឆាំងនឹងលោក Xi គឺច្បាស់ណាស់។
ប្រសិនបើលោក Xi ត្រឡប់មកកាន់គោលនយោបាយជាក់ស្តែងរបស់ Jiang វានឹងមិនបង្ហាញពីការបរាជ័យផ្នែកនយោបាយឡើយ។ Xi អាចនិងគួរតែប្ដូរប្រអប់លេខ។
រដ្ឋបាលរបស់គាត់ យ៉ាងហោចណាស់ហាក់ដូចជាកំពុងធ្វើដូចនេះ ព្រោះវាកែប្រែគោលនយោបាយសូន្យ-COVID ដ៏តឹងរឹងរបស់ខ្លួន។
សម្ពាធពី "ចលនាក្រដាសស" ដែលយុវជនកំពុងបញ្ចេញកំហឹងរបស់ពួកគេ គឺជាលើកទីមួយហើយដែលទាញយកសម្បទានតូចមួយពីរដ្ឋបាល Xi ដ៏តឹងរឹង។
ទោះជានយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចរបស់ចិនមានការព្រួយបារម្ភក៏ដោយ វាមិនមានសញ្ញាណាមួយដែលថាលោក Xi វិលទៅកាន់មាគ៌ាជាក់ស្តែងរបស់អ្នកកាន់តំណែងមុនរបស់គាត់នោះទេ។
គាត់នឹងមានបំណងទទួលបានឋានៈ "មេដឹកនាំកំពូលសម្រាប់ជីវិត" ម្តងទៀតនៅក្នុងសមាជជាតិបន្ទាប់របស់គណបក្សនៅឆ្នាំ 2027 ដែលជាអ្វីមួយដែលគាត់មិនអាចសម្រេចបាននៅដើមរដូវស្លឹកឈើជ្រុះនេះ។
ដល់ទីបញ្ចប់ គាត់ត្រូវតែបង្ហាញ - ក្នុងតម្លៃណាក៏ដោយ - សមិទ្ធិផលដែលលើសពីអ្វីដែលផលិតដោយកំណែទម្រង់ និងគោលនយោបាយបើកទូលាយដែលធ្វើតាមដោយ Deng, Jiang និង Hu ។
ការស្លាប់របស់លោក Jiang ដែលជានិមិត្តរូបនៃវិធីសាស្រ្តជាក់ស្តែង អាចដំណើរការដើម្បីបន្សុទ្ធគោលនយោបាយរបស់លោក Xi បន្ថែមទៀត។ ប្រសិនបើរឿងនេះកើតឡើងមែននោះ ការជាប់គាំងសេដ្ឋកិច្ចរយៈពេលវែងនឹងជៀសមិនរួច។ លែងមានអ្នកចាស់ទុំគណបក្សមានឥទ្ធិពលដែលអាចដាក់ហ្វ្រាំងលើគោលនយោបាយរបស់លោក Xi ទៀតហើយ។
About piseth
No comments